You are here
Home > Nadesłane > Wpasowani w klucz

Wpasowani w klucz

Przez całe lata edukacji w szkole szukam odpowiedzi na pytanie, jak to się stało? Jak to możliwe, że cywilizacje z takim potencjałem umysłowym wysłano na manowce i poddano standaryzacji, tym samym blokując kreatywność i chęć zdobywania wiedzy? Niestety, ja sam jako ofiara tego systemu w tekście posłużę się pewną standaryzacją. To oznacza, że ten tekst będzie do wszystkich i do nikogo. Podobnie jak nasza edukacja.

Gdy przychodzi ten kres, kiedy za dwa miesiące masz stanąć przed najważniejszym egzaminem w swoim życiu, nadchodzi czas na refleksje. Siedząc na lekcji zastanawiasz się, czy właśnie taka była idea nauczania? Czy jestem bardziej wartościowym człowiekiem po tych dwunastu latach? Wartościowym? Uwartościowionym, byłoby bardziej trafne, bo wartość to byt dość względny w odczuciu. Zostaliśmy UWARTOŚCIOWIENI przez system edukacji i to dla nich przedstawiamy jakąś wartość. Natomiast nie nazwałbym nas, jako przedmiotu tego systemu, osobą wartościową.

Szkoła podstawowa, dziś kojarzy mi się tylko z początkiem jakiegoś wyroku. Wyroku na uśmiercanie mojego umysłu i zabijanie kreatywności, która nie może się już w naturalny sposób się rozwijać. Dziecko przecież samo o to nie zadba. Nie pomyśli sobie: „ej, muszę dbać o swoją kreatywność”, raczej będzie wolało pograć w piłkę na boisku, albo będzie musiało odrabiać zadanie domowe. Dziś z perspektywy czasu system, w którym nas wychowano, a mianowicie edukacyjny, jest beznadziejny. Zaczynając od najwyższego szczebla kończąc na uczniu, któremu w budynku szkolnym nawet nie przysługuje możliwość ‘wysrania się’. Powód? Brak papieru. Nauczyciele w szkole to, mówiąc wprost – MORDERCY. Myślę, że człowiek, który zabił człowieka, w sensie fizycznym, popełnił mniejszą zbrodnie niż nauczyciel – MORDERCA. Przypominam, że cały tekst podlega całkowitej standaryzacji. Zabójca, a nauczyciel – MORDERCA. Zabójca gdy zabija swoją ofiarę odbiera jej życie , skazuję ją na śmierć. Dla tej osoby życie ziemskie się kończy. Nauczyciel – MORDERCA natomiast zabija w człowieku to co najpiękniejsze, czyli umysł. Pozbawia go ciekawości świata, zawęża człowiekowi horyzonty. Taka zbrodnia rzutuje na całe życie takiego człowieka. Osoba ta została raz na zawsze pozbawiona tego co najpiękniejsze.

Uczenie się dla uczenia się. Nie uczymy się angielskiego, żeby się nauczyć angielskiego. Nie uczymy się polskiego, żeby się nauczyć polskiego. Nie uczymy się matematyki, żeby się nauczyć matematyki. Po co się uczymy? Po to żeby wpasować się w klucz. Do cholery! Całe życie każą mi się wpasowywać w klucz. Ba! Całe moje życie jest wpasowane w klucz. Mam ochotę spalić te książki, nie napisać matury, nie iść do szkoły i mówię z pełną odpowiedzialnością, że zazdroszczę ludziom którzy potrafią tak zrobić. Ja zostałem wpasowany w klucz i już jest za późno żeby się wycofać. Dziś przeczytam tą książkę, jutro pójdę do szkoły i napisze tą zasraną maturę.

Nie ma czasu na pasję, nie ma czasu na rozwijanie swojej kreatywności. Wszystko co mamy do zaoferowania społeczeństwu to, to co ma do zaoferowania każdy z nas. I to właśnie dlatego oryginalność w dzisiejszych czasach nie ma żadnego pokrycia. Wpasowanie w klucz – tak chyba można nazwać nasze pokolenie Y.

 

HypeMen

Top
%d bloggers like this: